Hoe ver kan jeugdige bewondering en aanhoudende liefde voor vliegtuigen je brengen? Nou, een heel eind. Je kunt er bij voorbeeld diplomaat mee worden en benoemd worden tot ambassadeur in Israël en Griekenland, tot Bewindvoerder bij de Europese Bank voor Wederopbouw en Ontwikkeling in Londen, tot Tweede Kamerlid en zelfs tot minister van Buitenlandse Zaken.
Caspar Veldkamp is van 1964. Hij groeide op in West-Brabant. “Op fietsafstand van vliegveld Seppe en luchtmachtbasis Gilze-Rijen,” zegt hij. “Als kind was ik verslingerd aan vliegtuigen. Twee van mijn vriendjes ook. Zij waren broers. Hun vader was vlieger bij de Koninklijke Luchtmacht. Hij bezocht in zijn vrije tijd allerlei airshows en wij mochten mee.”
Veldkamp raakte bezeten van vliegtuigen. Keek continu in de lucht om te zien of hij toestellen kon herkennen. Dat was geen kleinigheid in de jaren zeventig van de vorige eeuw. “In die tijd voltrok zich een razendsnelle technische ontwikkeling. Vliegtuigen veranderden vaker van vorm. Er waren veel meer prototypes dan tegenwoordig,” zegt Veldkamp tijdens een lang gesprek in een Haags café.
Politieke keuze
Na de middelbare school - we schrijven 1982 - overwoog Veldkamp een studie Lucht- en Ruimtevaarttechniek in Delft. Hij had het VWO heus niet met een pretpakket afgerond, toch twijfelde hij aan de sterkte van zijn wiskunde en exacte vakken. Dus werd het Economie en later Bestuurskunde in Rotterdam. Hij ging voor zijn politieke interesse, maar bleef trouwe lezer van zijn luchtvaarttijdschriften.
In 1992 kwam hij in het ‘diplomatenklasje’ van het ministerie van Buitenlandse Zaken. Een paar jaar deed hij beleidswerk op het Haagse departement. Daarop volgden plaatsingen in Warschau en Washington. Van 1998 tot 2002 was hij de particulier secretaris van de PvdA-staatssecretaris van Europese Zaken, de latere Schiphol-directeur Dick Benschop, met wie hij nog altijd contact heeft.
Vanaf 2011 zat Veldkamp voornamelijk in het buitenland: Tel Aviv, Athene, Brussel, Londen. In 2023 stapte hij over naar de politiek. Hij kwam in de Tweede Kamer voor Nieuw Sociaal Contract (NSC), de partij van Pieter Omtzigt. Medio 2024 werd hij minister van Buitenlandse Zaken. In augustus 2025 - het kabinet-Schoof was al demissionair - trad hij af vanwege een meningsverschil over het Israëlbeleid.
Flying high
Natuurlijk had hij graag zijn vliegbrevet willen halen. “Maar met een drukke baan en vier opgroeiende kinderen ontbraken daarvoor de tijd en het geld.” Wat hij wel deed was parachutespringen, paragliding en hanggliding. ‘Meet the Ambassador: Flying high,’ was destijds de kop boven het artikel dat The Jerusalem Post in november 2014 over hem schreef.
In zijn internationale loopbaan maakte hij natuurlijk verschrikkelijk veel vlieguren. “Ik heb overal in gevlogen,” zegt hij. “In de PH-PBX, de -KBX, de -GOV, de Gulfstream van Defensie.” Daarmee bedoelt hij de achtereenvolgende regeringstoestellen Fokker F.28 (in gebruik tot 1996), Fokker 70 (tot 2017) en de Boeing 737BBJ (sinds 2019).
“Met KLM maakte ik talloze vluchten, in Business en - er was daar niet altijd plaats - Economy. Binnen Europa maakt dat trouwens weinig uit. Ik vloog ook wel met andere maatschappijen, want soms moest je van het ene land naar het andere, zonder terug te keren op Schiphol.”
Zo heel veel was hij als minister van Buitenlandse Zaken nou ook weer niet onderweg. “Valt best tegen, want je hebt extreem veel verplichtingen in de Tweede Kamer.
Lees het volledige interview in Luchtvaartnieuws Magazine.
Ontvang een jaar lang 30% korting op het beste van Luchtvaartnieuws en Zakenreisnieuws. Krijg onbeperkt toegang tot al het nieuws en de bijbehorende Apps. Ontvang tevens 12 maanden het Luchtvaartnieuws Magazine in de mail of op de mat.