Maar deze keer heb ik geen strafzaak voor u. Geen passagier die zich misdraagt. Geen drone. Geen juridisch vraagstuk naar aanleiding van een incident in de lucht.

Deze keer iets persoonlijker. Want voordat ik advocaat werd, was er jarenlang een ander plan: piloot worden. En die fascinatie begon vroeg. Vliegtuigen, luchthavens, de cockpit, de techniek achter het vliegen. Ik vond (en vind) alles interessant.

Op de middelbare schoolt hield ik daar zelfs al rekening mee. Mijn profielkeuze stond vast: Natuur & Techniek én Natuur & Gezondheid. Niet omdat ik nou per se droomde van een extra middag Scheikunde, maar omdat dat de route richting de cockpit openhield.

Alleen kun je soms nog zo zorgvuldig een plan maken, de omstandigheden veranderen onderweg. Toen het moment kwam om daadwerkelijk die stap richting de luchtvaart te zetten, zag die wereld er anders uit dan vandaag. De banenmarkt voor piloten was buitengewoon onzeker, veel afgestudeerde piloten kwamen moeilijk aan werk en de investering voor een opleiding was enorm.

Met de kennis van nu? Misschien had de keuze anders kunnen zijn. Maar dat soort grote keuzes maak je niet met de kennis van tien jaar later. Je maakt ze met de informatie die je op dat moment hebt.

En dus werd het uiteindelijk de advocatuur. Prachtig vak overigens. Aanrader.

Maar denk ik dan nooit terug aan die keuze? Of ik misschien toch die stap richting de cockpit had moeten zetten?

Op die vraag beroep ik mij wijselijk op mijn zwijgrecht. Mijn werkgever leest deze column namelijk ook.

Maar alle gekheid op een stokje: de fascinatie voor de luchtvaart is nooit verdwenen. Alleen bekijk ik die wereld tegenwoordig vanuit een andere stoel. Alhoewel…

Een piloot die ik nog niet zo lang geleden sprak, opperde een interessant idee: “Waarom combineer je het niet gewoon? Parttime vliegen en daarnaast advocaat blijven.”

De strafzaken voorbereiden tijdens een layover. Of hoog boven de wolken tijdens de cruise (uiteraard alleen wanneer de operatie dat toelaat). Pleitnotities naast de vliegkaarten.

Van cockpit naar rechtbank krijgt dan ineens wel een heel letterlijke betekenis. De vliegende strafrechtadvocaat.

Wie weet. Ooit.