Je leest het goed. Niet omdat het huidige toestel onveilig is. Niet omdat het economisch niet meer verantwoord is. Nee, volgens de overheid moet het vliegtuig vervangen worden omdat KLM straks geen piloten, technici en cabinepersoneel meer heeft voor dat type toestel. Dat argument is niet alleen ongeloofwaardig, het is ronduit lachwekkend. Nederland is toch geen eiland? Wereldwijd vliegen duizenden Boeing 737's rond!

Willen we nu echt geloven dat alleen KLM een Boeing 737 kan onderhouden en bemannen, terwijl TUI en Corendon dat net zo goed kunnen? Belastinggeld lijkt een onuitputtelijke bron waar Den Haag zonder nadenken uit kan putten.

Intussen zijn steeds meer mensen afhankelijk van de voedselbank, piept en kraakt de ouderenzorg, wachten mensen maanden of zelfs jaren op geestelijke gezondheidszorg, kampt het onderwijs met enorme tekorten en kunnen jonge gezinnen nauwelijks nog een huis kopen. Defensie vraagt om extra investeringen, de politie schreeuwt om capaciteit en ondernemers worden bedolven onder steeds hogere lasten. Maar gelukkig komt er wel een splinternieuw vliegtuig voor een handjevol bewindspersonen. Je zou er bijna cynisch van worden.

Wat mij het meest stoort, is de hautaine manier waarop dit soort besluiten worden gepresenteerd. Alsof wij als burgers niet begrijpen hoe luchtvaart werkt. Alsof niemand zich afvraagt of er misschien alternatieven zijn. Waarom wordt er niet gekeken naar een andere onderhoudspartner? Waarom geen Europese aanbesteding? Waarom geen samenwerking met Defensie of een gespecialiseerde operator? Waarom geen leaseconstructie? Dat zijn toch geen gekke vragen?

Het zijn juist de vragen die iedere belastingbetaler zou mogen stellen voordat er honderd miljoen euro wordt uitgegeven. Van burgers wordt verwacht dat ze zuinig leven, minder energie verbruiken, hogere belastingen accepteren en steeds meer eigen bijdragen betalen. Maar zodra het om de overheid zelf gaat, lijken andere regels te gelden. Dan is gemak ineens belangrijker dan zuinigheid.

Ik ben een enorme liefhebber van de luchtvaart en juist daarom weet ik dat vliegtuigen geen wegwerpproducten zijn. Over de hele wereld vliegen toestellen probleemloos dertig of zelfs veertig jaar rond, mits ze goed onderhouden worden. Leeftijd zegt op zichzelf helemaal niets. Onze vorige regeringstoestellen hebben ieder vijfentwintig jaar gevlogen. De huidige PH-GOV pas zeven jaar oud!

Onderhoud bepaalt de veiligheid, niet de datum waarop een vliegtuig de fabriek heeft verlaten. Daarom geloof ik geen seconde dat de enige oplossing een nieuw toestel van honderd miljoen euro is. Dit gaat niet over veiligheid. Dit gaat over gemak. En misschien nog wel erger: over een bestuurscultuur waarin men nauwelijks nog de moeite neemt om uit te leggen waarom een peperdure uitgave echt noodzakelijk zou zijn.

Het vertrouwen van burgers win je niet door steeds te vertellen dat iets nu eenmaal moet. Dat win je door zorgvuldig met belastinggeld om te gaan, alle alternatieven serieus te onderzoeken en geld uit te geven wanneer echt is aangetoond dat er geen andere oplossing is.

Tot die tijd blijft één vraag boven de markt hangen: heeft de regering werkelijk alles gedaan om te voorkomen dat de belastingbetaler opnieuw honderd miljoen euro mag afrekenen? Ik vrees dat het antwoord daarop een stuk minder overtuigend is dan de smoes waarmee dit besluit wordt verkocht. Een regelrechte schande!