Jan Cocheret: Op de planken

22 juni 2015

Af en toe heb je het in de cockpit wel eens over wat je nog meer gedaan hebt. Heel veel piloten zijn meteen na school gaan vliegen, maar toch zijn er ook collega's die eerst iets heel anders gedaan hebben. Een enkeling weet naast het vliegen zelfs een echte carrière in een soms heel onverwachte richting op te zetten of vol te houden. Je kunt het zo gek niet bedenken of ze zitten in de cockpit wel een keer naast je. Politiemannen, popartiesten, makelaars, een balletdanseres, brandweermannen, taxichauffeurs, een badmeester, oogartsen, ik ben ze allemaal al een keer tegen gekomen. En ieder van hen had een verrassend en intrigerend verhaal.

Als ze mij vragen of ik misschien iets anders heb gedaan, laat ik mijn collega's meestal eerst raden. De twee antwoorden die ik het meest gehoord heb, zijn leraar en dominee. Ik kan u zeggen, vooral dat laatste valt niet mee. Dan is het mijn beurt om wat verrassing in het gesprek te gooien. Na de middelbare school ben ik begonnen als danser en acteur. OK, dat was misschien wel vijfentwintig kilo geleden, maar na de vooropleiding van de balletacademie in Amsterdam, ben ik toch echt in 1976 aangenomen op de Toneelacademie in Maastricht en heb tot 1985 op de planken gestaan. In dat jaar begon ik als copiloot bij Air Holland. Daarna heb ik nog wel in het theater gewerkt als schrijver, regisseur en producent, maar het heeft tot 2006 geduurd voordat ik nog een keer een serie voorstellingen heb gespeeld. Een carrière als acteur naast het vliegen is door de onregelmatigheid van beide beroepen volstrekt onmogelijk en eerlijk gezegd vind ik dat nog steeds een heel klein beetje heel erg verschrikkelijk jammer.

Terug naar de cockpit, waar mijn verhaal meestal met grote ogen en open mond wordt geïncasseerd: "Wat een enorm verschil moet dat geweest zijn! Dat zijn toch twee totaal verschillende werelden?"

Voor mij lijkt het meer op elkaar dan je misschien zou denken. De basis voor beide is betrouwbare techniek, een uitstekende voorbereiding en organisatie en een goed verhaal. Het resultaat is een mooie voorstelling of een prachtige vlucht. Het heeft beiden een begin, een midden en een eind en als het afgelopen is, is het ook klaar.

Vorige week kwam alles weer even bij elkaar. Astronaut André Kuipers nodigde mij samen met mijn vrouw uit voor zijn theatercollege. Hij kent mijn achtergrond en verontschuldigde zich op voorhand: "Ik zit nu geloof ik, een beetje in jouw wijk". Hij vervolgde bescheiden: "O ja, het is in theater Carré..."

Dames en heren, het theatercollege van André Kuipers is een van de mooiste voorstellingen die ik ooit heb mogen meemaken. Ruim twee uur lang hing Carré aan de lippen van deze bijzondere arts, wetenschapper, piloot en astronaut, die met behulp van zijn prachtige foto's en films, op zijn eigen, inspirerende manier het verhaal van André Kuipers vertelde. Ruim duizend toeschouwers van 6 tot 86 genoten, waren ontroerd en moesten ook af en toe heel hard lachen.

Deze voorstelling is natuurlijk voorbij, maar volgend seizoen kunt u er ook bij zijn. Dan trekt André als een echte artiest langs de theaters door het hele land. Het is een ervaring om nooit te vergeten. Ik denk dat ik hem maar eens ga vragen of hij misschien een rolletje voor me heeft. Dan sta ik ook weer eens op de planken en kan ik in ieder geval avond aan avond van deze prachtige voorstelling genieten. Maar eerst even kijken of ik wel vrij kan krijgen.....

Meer informatie en kaartverkoop: www.ntk.nl/voorstelling/andre-kuipers-theater-college

Jan Cocheret
[email protected]

Reageren op artikelen? Graag! Er gelden spelregels. We moedigen toevoeging van uw reactie op onze content aan, maar kijken streng naar taalgebruik.

Copyright Reismedia BV 2019