Arnold Burlage: Verdiend is verdiend

17 mei 2015

Nou was ik juist in een zomerse vakantiestemming, heerlijk aan het zwembad van een schitterend vakantiehuis, ontworpen door top designer Piet Boon op Bonaire, krijg ik een miezerige negatieve reactie op mijn columns van een 'fan'. Of ik maar wil stoppen met het belerend aan de kaak stellen van minkukels en misstanden in de luchtvaartsector. Nee, dus....

Toch had ik me juist dit keer voorgenomen nu eens heel positief uit de hoek te komen en een lans te breken voor al die stewardessen en stewards, die merendeels ten onrechte vaak meer kritiek dan complimenten te verduren hebben. Uiteindelijk verdient ook wat goed gaat in de luchtvaart aandacht. Toch voel ik al enkele uren de roeping in me opkomen door de, hierboven beschreven, reactie van de criticaster, dan toch maar weer een portie ellende te gaan opdissen. Ik mag niet zwichten, prent ik mezelf in.

En waanzinnige ontwikkelingen zijn er in de luchtvaartsector genoeg. In het bijzonder bij KLM, waar president commissaris Hans Smits bezig lijkt te zijn met een coup. Hij riep op rij drie journalisten bij zich, één voor één om ze te vertellen dat hij bij Air France-KLM in Parijs de zetel van vice president overneemt van Peter Hartman, die pas over ruim een jaar vertrekt. Waarom zette de oud pseudo havenbaron deze opmerkelijk stap? Overigens tot verrassing van Air France-KLM topman Alexandre de Juniac? En ook tot verbijstering van zijn mede KLM commissarissen in Nederland. Wat is het doel en wat is waar van alle circulerende veranderingen waardoor KLM president Pieter Elbers zelf zijn stemrecht in Parijs lijkt te verliezen?

Vorige week viel in de gratis krant METRO mijn oog op een brief van een lid van het KLM cabinepersoneel, waarmee ik het meer dan honderd procent eens was. Boven het stuk srond: "KLM's luxe poezen?". Hier volgt de inhoud, om in uw zak te steken.

"Ik ben steward bij de KLM en wil een lans breken voor mijn vliegende collega's en het bedrijf waar ik trots op ben. De laatste tijd horen we dat het bedenkelijk gaat met de Europese luchtvaart en dus met KLM. In de verwarring en angst die hierdoor ontstaat zoeken mensen naar een boeman. Steeds vaker komt men uit bij het vliegend personeel van KLM. Ik dus. Wij zouden 'luxe-poezen' zijn die op tropische eilanden de schamele euro's van KLM zitten op te souperen en thuis te veel vrij krijgen. Exotische kiekjes van dit zelfde personeel op social media schijnen daarbij leidend in de meningsvorming te zijn."

Nu kom ik de 'blue' boys en girls hier op Bonaire ook tegen. Even genieten na een vlucht via Aruba van een half etmaal en met een nachtvlucht voor de boeg. Verdiend is verdiend dus! Maar laat de KLM-er het zelf vertellen:

"Wel, laat mij je vertellen hoe het echte leven in de lucht er uitziet. Volgens het CBS staat ons beroep in de top vijf van fysiek en mentaal vermoeiendste beroepen in Nederland. Dat is geen nieuwtje voor mij, want ik doe dit werk al 18 jaar. Als vrienden mij naar die vermoeidheid vragen is het lastig om dat uit te leggen. Die vermoeidheid is namelijk een ingewikkelde cocktail van jetlags, nachten overslaan, vele uren dienstverlening, op scherp staan qua veiligheid, maar ook het hele leven op 10 kilometer hoogte, met in- en uitgeperste lijven, geluidsoverlast en straling. Daarbij komt dat, anders dan jullie, wij niet op vakantie zijn; een week van huis is voor ons een uitzondering (een week waarin we ook nog korte vliegopdrachten uitvoeren). Dus we doen dit trucje al snel vier, vijf keer per maand. Jaar in, jaar uit.

"KLM is wereldwijd koploper in het verschaffen van genoeg vrije dagen om deze constante fysieke en mentale druk het hoofd te bieden. Het vliegrooster dat hierdoor ontstaat levert een uitgeslapen crew op die daardoor - en dat is het belangrijkste - strikt veilig kan handelen. Dat eerste merkt de klant (wij scoren al jaren hoog op service) en dat laatste ziet de klant vaak niet. Maar het is er altijd, ondanks de vermoeidheid."

"Een KLM-steward(ess) is dus iemand die jou uitgeslapen en veilig vervoert, die eenmaal op bestemming doodop op de kamer aankomt, die na een onrustig slaappatroon (door tijdverschil), maar wel minstens 24 of 48 uur rust weer aan boord staat om tijdens een nachtvlucht wederom veiligheid en service te geven en die daarna een paar dagen nodig heeft om van deze tour de force te herstellen, want de volgende vlucht komt er al weer aan. Jaar in, jaar uit."

"Lieve collega's, plaats vooral kiekjes van die 'tropische uitzonderingen'. En reizigers, gebruik je verstand als je de media volgt. Jullie kunnen bovenstaande rekensom ook zelf maken. Bedankt, namens mijn duizenden collega's."

Ik vond dat dit verhaal verteld moest worden. Minstens even belangrijk als het aan de kaak stellen van alle bedreigingen, die ons blauwe leger ook niet heeft verdiend. En veel belangrijker dan het gezever van mijn eerder genoemde 'fan'. Mijn soms ietwat belerende waarschuwingen daarmee blijf ik onverminderd doorgaan, net als met het positieve luchtvaartnieuws!

Verdiend is verdiend.

Arnold Burlage
[email protected]

Reageren op artikelen? Graag! Er gelden spelregels. We moedigen toevoeging van uw reactie op onze content aan, maar kijken streng naar taalgebruik.

Copyright Reismedia BV 2019