Iedere keer als ik op Schiphol aankom – of het nu voor werk is, een tv-opname, een vlucht naar Bangkok of gewoon een weekendje weg – denk ik hetzelfde: dit kán toch niet waar zijn? Kapotte liften, haperende loopbanden, wachtruimtes die ruiken alsof iemand zijn shoarmabroodje van drie dagen geleden is vergeten, en vieze toiletten die schreeuwen om een schoonmaakbeurt. Schiphol voelt steeds minder als een internationale luchthaven en steeds meer als een noodstation ergens halverwege een nachtmerrie.